Hulpgroep BORDERLINE Slachtoffers

 

GASTENBOEK EN VERHALEN...

Wij bieden op deze website een Gastenboek aan dat openstaat voor iedereen die in zijn/haar leven te maken heeft met een Borderline patiënt of aanverwante persoonlijkheidsstoornis en in het gastenboek hier graag iets over kwijt wil.

DIT GASTENBOEK IS NIET BEDOELD VOOR MENSEN MET EEN STOORNIS. 

Je hart luchten betekent echter niet schelden, slecht woordgebruik, dreigen of ander ongepast woordgebruik (veelal tegen de Borderline patiënt in een relatie). Probeer het netjes, kort, rustig en verstandig te houden in het Gastenboek. Ongepast woordgebruik wordt door ons verwijderd. 

Verder houden we ons vast aan de stelregel dat elk slachtoffer meteen bij de groep hoort na het moment van inschrijving als lid van onze vereniging en wij proberen veiligheid en rust te bieden om zo veel mogelijk slachtoffers het vertrouwen te geven om lid te worden en eventueel aanwezig te zijn op ledenavonden en bijeenkomsten zodat we elkaar kunnen helpen en ondersteunen.

Veelal zullen slachtoffers  partners zijn binnen een (gewezen) relatie. Maar ook kinderen, familieleden, vrienden en kennissen van Borderline patiënten kunnen slachtoffer zijn en ook hen verwelkomen we van harte en we hopen onze bijdrage te kunnen leveren door onze kennis over de verschillende belevingswerelden van de Borderline patiënt en de "gewone mens" met u te delen.

Wij hopen u te mogen begroeten in ons gastenboek! 


.

 

Gastenboek

24 berichten op 5 pagina's
Tio Tio Huisman
14-11-18 03:32:21
Paul Elam en Dr. Tare Palmatier hebben ook een boek geschreven over vrouwen met borderline in een relatie tot een man en het misbruik dat er kan plaatsvinden in een relatie. Het boek heet Say goodbye to crazy. Het gaat over zijn gekke ex die hem maar niet met rust kan laten en hoe daar een evenwicht in te vinden en wat te doen in zo"n relatie met een borderline ex. Er worden ook filmpjes op you tube getoond How to spot a borderliner from a mile away. Nooit gedacht dat Borderline zo gevaarlijk kon zijn in de omgang en in een relatie. Het schenkt volop aandacht aan de slachtoffers die er mee te maken hebben gehad in de relatie met hun ex partner en hoe je gezondheid te sparen door tips. het beste is om het te voorkomen en hoe ze te herkennen en waar ze toe in staat zijn. In de devaluatiefase waar in hun verlating wordt getriggert kunnen zij de grond onder je voeten haten en dan van alles doen. Misbruik valse beschuldigingen het doden van een hond van de partner of ex en geld van de creditcard afnemen en van achteren met een stiletto achter je kan staan en achter het stuur bij het opkomen van het gevoel van verlating kunnen ze je overrijden of laten verongelukken. na een paar jaar voel je wanhoopsgedachten en zou dan niet de eerste en de laatste zijn die een wanhoopsdaad zou doen omdat het zo slopend is. Soms hebben kennissen het af laten weten van iemand die er een relatie mee heeft. Er zijn sommigen die zelfs geen auto hebben om in te slapen en kapot en gebroken zijn na in zo"n relatie te zijn geweest. Automutilatie is een soort emotionele chantage. Ze leven met een hoog gesexualiseerde persona en dragen pancake make up excessief make up gebruik en skinsprayed skin tight kleding aan. Borderline vrouwen zijn gevaarlijk en zegt er beter bij weg te blijven net zo goed als je pedofielen methverslaafden en pyromanen niet toelaat in je leven zou je ook mensen met borderline niet toe moeten laten tot je dagelijkse leven. Onbehandeld zijn ze gevaarlijk maar soms enableen hulpverleners en politie en justitie hun ook. . .
Jort Schipper
30-10-18 02:31:50
Zoals ik een aantal pagina's heb gelezen lijkt het hier meer om een antisociale persoonlijkheidsstoorni­s (DSM 5) te gaan dan om borderline.
Denise
27-10-18 00:31:36
Wat een oprechte geruststelling deze website... Ik dacht dat ik langzaamaan gek werd. Ik werd het eigenlijk ook.. Al twee jaar zijn wij uit elkaar. Ik deed alles om de "goede vrede" te bewaren voor onze dochter. Ik heb mijzelf aan de kant gezet om escalaties te voorkomen en ik was er serieus ook nog trots op. Dat ik ondanks de verknipte situatie een stabiel thuisfront in mijn huis kon handhaven voor onze dochter. En in de weekenden veelal papa (borderline/ narcist) opzocht om gezamenlijke activiteiten te ondernemen. Mijn dochters belang stond voorop in deze. Immers wilde ik niet dat zij dezelfde jeugdtraumas op zou lopen als haar vader. Haar vader deed echter geen enkele moeite en ik gaf klaarblijkelijk teveel kado en te weinig grenzen aan. Ik ging letterlijk gebukt aan het alleenstaande ouderschap (en onbegrip vanuit familie) met daarnaast de "zorg" over een onstabiele vader. Maar eigenlijk heb ik het zelf in leven gehouden... Het veranderde niet. Ik had steeds de stille hoop dat ik binnenkort echt wel een keer mijn dochter een weekendje bij papa kon laten logeren, zodat ik zelf even kon bijtanken. Hij misbruikte precies dat lijntje, die onzekerheid van mij, om haar achter te laten, om zodoende mij te kunnen "claimen". Totdat ik geheel onverwachts en niet gepland (!) na twee jaar een nieuwe man op mijn pad kreeg. Mijn eerste gedachte was rennen! Ik voelde een vonk maar ik vertrouw totaal niet meer op mijn eigen gevoel of oordeel. Ik ging het uit de weg maar het kwam toch terug. Ik zie mijn dochter opleven van de welverdiende aandacht die ik behoor te krijgen. Ik vind het moeilijk, zo moeilijk. Dit aangaan betekent de beerput van mijn borderline ex opentrekken. De beerput waarvan ik bang was van de diepte, de onuitputtelijkheid, en de destructie. Tegelijkertijd leef ik op van de liefde maar de zwaartekracht van mijn ex weegt immens zwaar. Toen ik alle lijntjes verbrak liet hij zich opnemen wegens doodwens. Ik heb werkelijk alle GGZ hulplijnen proberen in te schakelen, zonder succes. Its my own battle..
Danny Van Strien
23-08-18 01:34:29
Ik heb de ziekte.s Asperger Autisme Schizofrenie en Borderline toegewezen gekregen van Psychiaters en psychologen daardoor kan ik nooit meer werken en een maatschappelijke loopbaan opbouwen want politie en justitie hebben mij kapot gemaakt door mij van traject naar traject te plaatsen in
Melissant en Rotterdam Zuid het komt door hun schuld nooit meer goed met mij
In het leven ik zal dat moeten accepteren
Eigenlijk zouden ze me extra moeten betalen want door hun schuld heb ik dat opgelopen in mijn leven
Iris Folkers
20-07-18 15:03:18
Is dit werkelijkheid? blijf ik me afvragen. Mijn moeder, haar zusje (zelfmoord) en mijn broertje (heroine/zwerven) waren bi-polair, allemaal in andere vorm. Schichzo, manisch en bordeline. De vader van mijn zoon is bordeliner en woont begeleid, na een zelfmoordpoging, coma 1week. Kind was toen 4 jaar.
Door de belasting in mijn leven, altijd zorg geven aan moeder en broertje, heb ik de diagnose ptss aangaande vroege jeugdtrauma"s, maar altijd gelukkig semi-normaal kunnen functioneren. Mijn kind is met 1215 gram ter wereld gekomen, als prematuur, is altijd wat anders geweest dan anderen. Ik dacht dat dit de oorzaak was van zijn gedrag. I.s.m. o.a. school en psychiatrische hulp, en een opvoeding op maat, is hij ver gekomen. Hij heeft geen diagnose en wil dat ook niet.
Sinds een jaar is de relatie van mijn zoon uit (4 jaar) en is hij helemaal van het pad geraakt. Alcohol, drugs, anabole steroiden spelen hierin helaas ook een rol. Hij laat zich door verkeerde vrienden van alles op de mouw spelden, vrienden die hij voorheen had wil hij niet meer kennen. En erger nog mij ook niet meer. Inmiddels noemt hij me bij mn voornaam i.p.v. mam. Hij trekt een destructief pad over zijn leven. Ik kan het als moeder bijna niet meer aanzien. En weet zeker dat een persoonlijkheidstoornis de oorzaak van al dit leed is. Ook gezien de familie geschiedenis.
Sinds 1,5 maand heb ik tijdelijk bij hem gewoond, nu heeft hij vandaag al mijn spullen op de openbare weg gezet. Ben er zo stuk van, hoeveel verdriet kun je dragen als mens en als moeder.
Ik wil nooit meer mensen om me heen met een persoonlijkheidstoornis als bordeline want dat breekt mijn persoonlijheid af.
Een ieder sterkte en fijn dat ik mijn verhaal even kwijt kon.
Tonen: 5  10   20


Mijn moeder was een Borderline patiënt...

Ik ben een moeder van 35 jaar en leef nog elke dag met de gevolgen van de ziekte van mijn moeder. Het heeft mijn leven volledig bepaald en loopt als een rode draad door mijn bestaan. Dit omdat, zoals iedereen wel weet die met Borderline te maken heeft of heeft gehad, deze mensen stelselmatig liegen, bedriegen en anderen zwart maken om zelf daar weer aandacht uit te krijgen. Mijn moeder heeft mij regelmatig slecht gepraat om zo bijvoorbeeld van de buren medelijden te krijgen. Ze gebruikte mij, als kind, om haar eigen “gapend gat in haar gevoelsleven” te vullen.

Haar Borderline persoonlijkheidsstoornis heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.  Niet dat ik slecht ben of zo, hihihi.  Integendeel, liegen en bedriegen staan bij mij erg hoog in het vaandel. Zodra ik merk dat mensen niet eerlijk zijn dan begin ik direct te steigeren. Maar een normaal leven, als kind, was er niet bij en ik voelde mij slecht, schuldig en  minderwaardig.

Door haar (soms bizarre) acties keken mensen vaak met een scheef oog naar mij. Dit ook omdat anderen aan de buitenkant niet kunnen zien wanneer iemand de Borderline stoornis heeft en men deze mensen ook gewoon op hun woord gelooft.
Een eigen persoonlijkheid heb ik, als kind, nooit kunnen ontwikkelen en  had ik niet. Ik liep als meisje van 10 jaar altijd gebogen naar de grond te kijken en maakte mij zo klein mogelijk.

Ik schaamde mij voor mijn moeder en wist niet of mensen mij nog wel mochten want ik was toch “dat verschrikkelijke kind”.

Doordat mijn moeder Borderliner was, heb ik nooit een basis opvoeding gehad. Dit speelt je hele verdere leven een rol en draag je feitelijk dagelijks mee.   
In mijn pubertijd werd ik hierdoor opstandig wat er weer toe leidde dat mijn moeder nog ergere dingen over mij begon te verzinnen om mij naar beneden te halen zodat mensen mij als een verschrikkelijk kind gingen zien. Dit maakt dat ik mij erg minderwaardig voelde en tot nu toe snel in de verdediging schiet.  Mijn hele leven, als kind, draaide altijd om mijn moeder, haar stemming en haar zin. Een bestaan als kind had ik zelf niet…..

Ik heb sinds 7 jaar geen contact meer met mijn moeder en is er eindelijk rust in mijn leven gekomen. Nu ik ouder word en veel streken van haar heb overleefd, snap ik niet waarom ik niet eerder het contact met haar heb verbroken,
Ja, het blijft je moeder maar ik kan mij niet bedenken in welk opzicht. Ik kom dus uit een gezin waar geen liefde werd gegeven, er nooit een knuffel voor mij geweest is of iemand die tegen mij zei “ik hou van jou”. Mijn vader was er ook niet om de situatie op te vangen. Waarschijnlijk werd hij zelf ook “gek” van alles. Later zijn ze ook gescheiden.  Het vroegere gemis aan liefde kwam bij mij sterk naar boven toen ik zelf kinderen kreeg.  
Op dit moment vecht ik voor mijn schulden die ik, mede door alles, heb overgehouden. Het is zwaar maar ik hoop ooit mijn rust en geluk weer te vinden samen met mijn dochters.
Wat ik allemaal precies heb meegemaakt is teveel om op te schrijven. Dit wil ik wel samen met je delen maar dan kun je het beste, via de site, contact met mij zoeken. Door alles wat ik heb mee gemaakt en doorstaan heb maar ook overwonnen heb, kun je mij inderdaad wel een ervaringsdeskundige noemen. Ik wil anderen dan ook graag met hulp en advies terzijde staan. Ik heb dit zelf vroeger enorm gemist. Goede hulp, advies en ondersteuning voor de slachtoffers van Borderliners kan veel verdere ellende en verdriet helpen voorkomen.  

Mama,

Ervaringsdeskundige.